گیم‌پلی جدید Control Resonant را تماشا کنید؛ مبارزات پیچیده و محیط‌های جدید.

گیم‌پلی با خروج دیلان فیدن (Dylan Faden)، برادر تسخیرشده جسی در بازی اول که حالا ظاهراً به عنوان یک مامور جدید یا مهره‌ای خودمختار عمل می‌کند، به خیابان‌های منهتن آغاز می‌شود. او مجهز به سلاح مورفولوژیک جدیدی به نام ابرنت (Aberrant) است و در حال پاکسازی آنتروپی ویروس هیس (Hiss) در خارج از دیوارهای Oldest House دیده می‌شود.

دریافت دستورات مستقیم از سوی بورد (The Board)، آن هم با توجه به قطع ارتباط و رویکرد خصمانه آن‌ها نسبت به جسی در اواخر نسخه قبل و بسته‌الحاقی Foundation، یکی از سنگین‌ترین مضامین داستانی این گیم‌پلی است. گویی این موجودیت‌ها، مزدور جدیدی برای پیشبرد اهداف خود پیدا کرده‌اند. دیلان با هدایت آن‌ها، دشمنان را با کمبوهای مختلف از هم می‌درد. دیری نمی‌گذرد که فرم دوم سلاح دیلان آنلاک می‌شود؛ جایی که Aberrant با تغییر شکل ساختاری، به یک چکش غول‌پیکر برای درهم‌کوبیدن دشمنان تبدیل می‌شود.

در بخش‌های پیشرفته‌تر گیم‌پلی، شاهد آزاد شدن پتانسیل‌هایی فراتر از سلاح هستیم؛ از ضربات Ground Smash گرفته تا دستکش‌های سنگی برای نبردهای تن‌به‌تن و نهایتاً پرتاب امواج انفجاری. اما نقطه عطف فنی اینجاست: توانایی دیلان در تغییر سطوح جاذبه و مبارزه در ابعاد و صفحات هندسی مختلف.

این طراحیِ اشر-گونه در محیط‌های عظیم، به شدت مورب و از نظر فضایی گیج‌کننده است، اما انسجام بصری و به ویژه مهندسی صدا و موسیقی، اتمسفر را در تمام طول مبارزه در بالاترین سطح نگه می‌دارد. شاید مهم‌ترین تسلای خاطر برای ناظران فنی این باشد که این فوتیج روی سخت‌افزار PS5 اجرا می‌شود و برخلاف عطشِ وحشتناکِ موتور Northlight به منابع پردازشی (که در Alan Wake 2 شاهد بودیم)، خروجی بسیار روانی را ارائه می‌دهد.

Control Resonant در تاریخ ۲۴ سپتامبر (۳ مهر) برای Xbox Series X/S ،PS5 و PC منتشر می‌شود. در حالی که کالبدشکافی نهاییِ بازی از نظر ابعاد فنی هنوز منتشر نشده، بررسی سیستم مورد نیاز اولیه برای اجرای آن روی پی‌سی، معیاری از سنگینی این اثر به ما ارائه خواهد داد. فراموش نکنیم که اثر مذکور، سرنوشت و وضعیت آینده این مجموعه را رقم می‌زند.